Czarna Wiosna (Tafsut Taberkant) czyli protesty z 2001 roku

,,Czarna Wiosna" (w tamazight: Tafsut Taberkant) z 2001 roku to wydarzenia mające miejsce od kwietnia do czerwca 2001 roku, które objęły całą Kabylie. Czarna Wiosna pozostaje jednym z najważniejszych i najbardziej bolesnych momentów we współczesnej historii Kabylii. Jest symbolem państwowej przemocy, bezkarności służb oraz głębokiego kryzysu zaufania między regionem a władzą centralną.

Bezpośrednią przyczyną było zabicie 18-letniego licealisty Massinissa Guermah, który został zatrzymany na posterunku żandarmerii i zginął od strzału w jej siedzibie. Władze początkowo próbowały przedstawić go jako przestępcę, co tylko spotęgowało gniew społeczny.

Algerian National Gendarmerie jest formacją o charakterze wojskowym, podlegającą armii. Działa głównie poza dużymi miastami (wtedy np. w Kabylii). Była postrzegana jako bardziej represyjna i „narzucona z góry”.

W odpowiedzi przez region przetoczyła się fala masowych, w dużej mierze spontanicznych protestów, w których uczestniczyli głównie młodzi ludzie. Demonstracje szybko przerodziły się w starcia z siłami bezpieczeństwa. Protestujący domagali się nie tylko uznania tożsamości kabylskiej oraz praw językowych i kulturowych Amazigh, ale także sprzeciwiali się brutalności policji, korupcji i wieloletniej marginalizacji regionu.

Represje ze strony państwa były wyjątkowo brutalne. Siły bezpieczeństwa używały ostrej amunicji wobec demonstrantów, często bardzo młodych. W wyniku starć zginęło około 126 osób, a ponad 5000 zostało rannych.

Głównym symbolem represji stała się Algerian National Gendarmerie, przeciwko której skierowany był gniew społeczny. W następstwie wydarzeń żandarmeria została wycofana z wielu obszarów Kabylii.

W trakcie protestów sformułowano także konkretne postulaty polityczne, znane jako El Kseur Platform, obejmujące m.in. uznanie języka tamazight, zakończenie represji, wycofanie sił bezpieczeństwa oraz większe inwestycje w region.

Pod presją społeczną i międzynarodową władze algierskie zostały zmuszone do ustępstw. Tak oto w 2002 roku język tamazight został uznany za język narodowy (a w 2016 roku również za urzędowy).

Mimo to do dziś nikt nie poniósł odpowiedzialności za śmierć protestujących. Organizacje takie jak Amnesty International regularnie podkreślają konieczność przeprowadzenia niezależnego i bezstronnego śledztwa oraz rozliczenia sprawców przemocy.

📌Tworzę te materiały, żeby mówić o historiach, które często są pomijane. Jeśli uważasz, że takie treści są potrzebne i chcesz wspierać moją pracę, możesz postawić mi kawę na BuyCoffee buycoffee.to/algieriamojaszczyptaorientu