Algieria- Moja Szczypta Orientu

W październiku 1961 r. gdy w Algierii wciąż trwała wojna o niepodległość (Francuzi kolonizowali Algierię przez 132 lata), w Paryżu odbyła się pokojowa manifestacja 30 tysięcy Algierczyków.  Tysiące Algierczyków wyszło na ulice Paryża, by zaprotestować przeciwko godzinie policyjnej ponieważ od dwóch tygodni nie wolno było po niej opuszczać im domów. Algierczycу zazwyczaj izolowani w najbiedniejszych dzielnicach Paryża, tym razem postanowili wyjść na ulice. Demonstranci zachowywali się spokojnie, gdy policja zaatakowała ich z niebywałą brutalnością. Rozkaz do krwawego stłumienia manifestacji wydał Maurice Papon, ten sam który przed laty deportował do Auschwitz 1700 Żydów.  Francuska policja aresztowała ok. 12 tysięcy osób, część od razu deportowano do Algierii. 200 osób zostało przez policję zamordowanych (do oficjalnej wiadomości podano wówczas, że 3). Niektóre z szacunków sugerują, że mogło być ich nawet 300. Pomimo starań krewnych ofiar dokładna liczba nie jest znana, poniewa...

Algieria, początkowo była krajem tranzytowym dla migrantów z Afryki Subsaharyjskiej, obecnie w coraz większym stopniu staje się dla części z nich krajem docelowym. Są to migranci, osoby ubiegające się o azyl, migranci zarobkowi, osierocone dzieci migrantów bez opieki, osoby, które doświadczyły przemocy na tle seksualnym i ze względu na płeć oraz ofiary handlu ludźmi. Strategiczne położenie Algierii stawia ją w samym sercu przepływów migracyjnych z Sahelu do Europy.  ONZ poinformowało na początku lipca 2024 r. że uważa się iż więcej migrantów umiera na pustyni Sahara niż tonie w Morzu Śródziemnym . Czy Algieria ma podpisane porozumienia z UE w sprawie migrantów? Algieria nie ma oficjalnie podpisanego żadnego porozumienia z Unią Europejską w sprawie powstrzymania napływu migrantów do Morza Śródziemnego. Takie umowy z UE w formie dwustronnego partnerstwa mają podpisane Maroko, Tunezja, Mauretania i Egipt, zapobiegając w ten sposób napływowi migrantów do Europy w zamian za bezpośrednią...

  W Algierii wiele nastolatek i młodych kobiet pada ofiarą cyberprzemocy seksualnej. Revenge porn czyli pornozemsta to opublikowanie w internecie intymnych nagrań lub zdjęć kobiety, najczęściej byłej partnerki. To przemoc seksualna i psychiczna.  W Algierii często są to sytuacje gdy były chłopak lub narzeczony grozi dziewczynie/kobiecie opublikowaniem jej intymnych zdjęć/filmików w internecie bo chce się zemścić. Inne sytuacje to gdy sprawcy szantażują ofiarę opublikowaniem takich zdjęć w celu wyłudzenia od niej pieniędzy. Czasem celem takich szantaży jest zmuszenie ofiary do nawiązania ze sprawcą kontaktu seksualnego. W niektórych przypadkach sprawcy wykradają swoim ofiarom ich intymne zdjęcia a w innych przypadkach są w ich posiadaniu (przykładowo ponieważ była dziewczyna sprawcy w zaufania sama mu je wysłała w trakcie trwania związku). Skala tego niebezpiecznego zjawiska jest trudna do oszacowania ze względu na to, że nie wszystkie jego ofiary zgłaszają sprawę policji (wszy...

  W zależności od regionu kraju (przypominam, że Algieria jest ogromna) można spotkać się z różnymi tradycjami i różnymi potrawami. Porządki i zakupy  Przed świętami wiele osób korzysta z okazji, aby odświeżyć/pomalować swoje mieszkania/domy, tworząc przyjazną atmosferę. Wielu Algierczyków kupuje nowe przybory kuchenne i naczynia aby podkreślić znaczenie gościnności. Sporo osób kupuje sobie nowe ubrania (szczególnie kobiety sobie i swoim dzieciom), które założy w czasie świętowania. Solidarność i charytatywność w Eid   Działania charytatywne w duchu solidarności z innymi są integralną częścią algierskich tradycji Eid al Adha a inicjatywy takie jak „waziaa" odzwierciedlają ducha wspólnoty. Waziaa (dzielenie się) praktykuje się również w czasie ramadanu. W czasie Eid al Adha polega na zebraniu się grupy ludzi (np.sąsiadów z bloku czy osiedla lub całej wioski), którzy wspólnie kupują barany aby wszyscy (szczególnie właśnie ci których na to nie stać) mogli wziąć udział w świę...

Muzułmańskie święto Eid al Adha (w Algierii potocznie nazywane l'Aid lub Eid al kebir). Eid al-Adha, czyli Święto Ofiarowania, to jedno z najważniejszych świąt w islamie. Upamiętnia gotowość proroka Ibrahima (Abrahama) do poświęcenia swojego syna na rozkaz Boga, który ostatecznie zastąpił dziecko baranem. Święto przypada po pielgrzymce do Mekki (hadżdżu) i trwa kilka dni. Dla muzułmanów to czas refleksji, dzielenia się z potrzebującymi oraz wyrażenia wdzięczności Bogu- dlatego wielu składa ofiarę ze zwierzęcia (najczęściej barana), z którego mięso rozdziela się między rodzinę, sąsiadów i ubogich. Nie jest to obowiązek dla każdego, tylko dla tych, których realnie na to stać. W Algierii święto trwa 2 dni lub dłużej jeśli wypada przed weekendem. Miesiąc przed otwierają się specjalne targi na których można kupić barany. Większość ludzi kupuje barana 2 lub 1 tydzień przed świętami. Jak celebruje się Eid w Algierii? W pierwszy dzień świąt, po porannej modlitwie, zarzyna się barana i czyś...

Zgoda narodowa (inaczej zwana pojednaniem narodowym lub potocznie amnestią dla islamistów) spotkała się z krytyką nie tylko części algierskiego społeczeństwa, ale i z międzynarodową krytyką. Algierski rząd uważał, że tylko dzięki niej udało się zaprowadzić pokój i powstrzymać cykl przemocy. Pomysł był opracowany przez algierski Departament Wywiadu i Bezpieczeństwa a po 1999 r. kierowany przez ówczesnego, nowo wybranego wtedy prezydenta Abdelaziza Bouteflike. Ustawa o zgodzie stanowiła zakończenie trzyletniego procesu negocjacyjnego, który rozpoczął się w 1997 r., kiedy bezpośrednie rozmowy między armią algierską a Islamską Armią Zbawienia (AIS) doprowadziły do zawieszenia broni. Dekret prezydencki z 13 stycznia 2000 r. gwarantował amnestię generalną dla islamistów, którzy zdecydowali się na podpisanie porozumienia o zawieszeniu broni. W ciągu sześciu miesięcy blisko 5 tys. członków grup zbrojnych skorzystało z tego prezydenckiego „prawa łaski".  Ustawę poparło w referendum 98% wyb...

Harkis byli oddziałami pomocniczymi zwerbowanymi przez armię francuską podczas wojny algierskiej w latach 1955-1962. Zalicza się do nich członków oddziałów pomocniczych angażowanych przez armię francuską podczas wojny algierskiej, żołnierzy bez statusu, wioskowe oddziały samoobrony i wreszcie regularnych żołnierzy służących pod dowództwem francuskich oficerów. Głównie przeprowadzali oni lekkie operacje w celu zabezpieczenia terenów wiejskich, rynków i linii komunikacyjnych. Historycznie o stworzeniu harkis można mówić ok. 1830 roku, kiedy plemiona ze skolonizowanych krajów złożyły przysięgę wierności Francji. Od 1831 r. tworzono bataliony „miejscowych” żołnierzy, które wraz z jednostkami francuskimi brały udział w operacjach podboju Algierii. W 1856 r. w każdej z prowincji Algierii utworzono trzy pułki strzelców algierskich, które stały się integralną częścią armii francuskiej. W 1960 r., nie licząc muzułmańskich żołnierzy regularnej armii, jednostek pomocniczych policji i członków adm...