Algieria kończy z masowym zabijaniem bezdomnych psów i kotów czyli kampania #stopgaloufa odniosła sukces

Przez lata Algieria, podobnie jak Maroko, Tunezja czy Egipt (i wiele innych krajów na świecie), zmagała się z problemem bezdomnych zwierząt głównie poprzez ich masowe zabijanie. Dziś Algieria odchodzi od tego na rzecz sterylizacji, szczepień i działań zgodnych z międzynarodowymi standardami dobrostanu zwierząt 🐈🐕

W listopadzie 2025 roku w Algierii wydarzyło się coś, na co obrońcy zwierząt czekali od lat. Ministerstwo Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Rybołówstwa wydało instrukcję zakazującą gminom prowadzenia brutalnych akcji zabijania bezdomnych psów i kotów.

Przez dziesięciolecia wiele algierskich miast stosowało masowe wyłapywanie i uśmiercanie zwierząt, często poprzez odstrzał lub trucizny (zwane potocznie galoufa). Choć działania te w rozumieniu rządzących miały ograniczać liczbę bezdomnych zwierząt, w rzeczywistości nie rozwiązywały problemu, a jedynie prowadziły do ogromnego cierpienia.

Nowe wytyczne całkowicie zmieniają podejście państwa. Zamiast zabijania mają być stosowane rozwiązania uznawane na świecie za skuteczniejsze i bardziej humanitarne: sterylizacja i kastracja, szczepienia przeciwko wściekliźnie oraz tworzenie miejsc tymczasowej opieki dla zwierząt. Samorządy mają współpracować z państwowymi służbami weterynaryjnymi, a nie działać na własną rękę.

Decyzja była efektem wieloletnich nacisków algierskich organizacji prozwierzęcych, weterynarzy i tysięcy obywateli którzy prowadzili kampanię #StopGaloufa. Ministerstwo samo przyznało, że decyzję poprzedziła szeroka debata społeczna. Presja Algierczyków okazała się skuteczna.

Oczywiście zmiana przepisów nie oznacza, że problem zniknął z dnia na dzień. Przed Algierią nadal stoi ogromne wyzwanie związane z organizacją sterylizacji, szczepień i odpowiedniej infrastruktury.

Mimo to listopad 2025 roku można uznać za historyczny moment bo po raz pierwszy państwo oficjalnie odrzuciło brutalne metody kontroli populacji bezdomnych zwierząt na rzecz rozwiązań opartych na dobrostanie i profilaktyce.

Oczywiście wdrażanie jest nierówne, aktywiści nadal zwracają uwagę, że w niektórych gminach stare praktyki jeszcze się zdarzają, choć są już sprzeczne z wytycznymi ministerstwa. Jednak w pierwszej połowie 2026 roku pojawiły się konkretne działania. Sam fakt, że ministerstwo musiało przypominać o zakazie, pokazuje, że zmiana mentalności potrwa.

W lutym 2026 r. wilaja Algier (prowincja obejmująca stolicę kraju czyli Algier oraz otaczające ją gminy) oficjalnie uruchomiła program TNVR (Trap-Neuter-Vaccinate-Return), czyli: wyłapanie- kwarantanna- badanie weterynaryjne- sterylizacja- szczepienie (głównie przeciw wściekliźnie)- oznakowanie - wypuszczenie go z powrotem. Władze podkreślają, że jest to alternatywa dla dawnych odstrzałów i trucia psów i kotów. Program realizowany jest we współpracy służb komunalnych z ogrodem zoologicznym w Ben Aknoun i lekarzami weterynarii. 

Nie znalazłam niestety żadnego rządowego komunikatu z pierwszej połowy 2026 roku, który mówiłby o uruchomieniu ogólnokrajowego programu budowy schronisk. W Algierii takich placówek nadal jest zdecydowanie za mało. Większość opieki nad zwierzętami nadal spoczywa na barkach lokalnych stowarzyszeń i wolontariuszy, którzy często prowadzą prywatne azyle z własnych środków.

Algieria ma schroniska (jednak w skali kraju jest ich mało), ale w zdecydowanej większości nie są one państwowe. Przez wiele lat to organizacje społeczne i wolontariusze zastępowali państwo. Można je podzielić na trzy grupy: 1. Schroniska prowadzone przez stowarzyszenia i fundacje (najczęstsze) 2. Prywatne azyle 3. Ośrodki publiczne.

Zmiana prawa to dopiero początek. Prawdziwa zmiana (i dotyczy to każdego tematu) zaczyna się w ludzkiej świadomości. Najtrudniej przecież zmienia się nie przepisy, lecz sposób myślenia. Dlatego tak ważna jest edukacja: cierpliwa, oparta na wiedzy i empatii. To właśnie ona uczy, że zwierzę nie jest problemem, którego trzeba się pozbyć, lecz żywą istotą zdolną do odczuwania bólu i strachu. Tylko zmieniając świadomość ludzi, można zbudować społeczeństwo, w którym zwierzęta będą traktowane z szacunkiem i będą miały należną im ochronę.