Kuskus nie jest arabski i nie zalewa się go wrzątkiem czyli historia kuskusu i czego jest symbolem

Większość ludzi myśli, że kuskus jest „arabski”. Tymczasem jego korzenie są amazighskie (berberyjskie) i sięgają starożytnej Numidii czyli terenów dzisiejszej Algierii! 

To właśnie tam archeolodzy odnaleźli naczynia do przygotowywania kuskusu datowane na czasy panowania Massinissy, króla Amazigh, czyli II wiek p.n.e. Późniejsze wykopaliska w Tiaret i okolicach Mila również potwierdziły, że kuskus był obecny w Algierii od wieków. Dopiero później rozprzestrzenił się na Maroko, Tunezję, Libię, Mauretanię i Saharę Zachodnią.

Co ciekawe Algierczycy często nawet nie używają słowa „kuskus”. W zależności od regionu mówią np.: seksu, taam, berbocha, kseksou czy aberbuc.

Największy szok dla Europejczyków?

W Algierii kuskusu NIE zalewa się wrzątkiem!

Tradycyjny kuskus gotuje się na parze w specjalnym garnku. Na dole znajduje się bulion z mięsem, warzywami i przyprawami, a para powoli gotuje ziarenka semoliny i nadaje im smak. Zalewanie go wrzątkiem byłoby tam uznane za absurd.

Kuskus w Algierii to coś więcej niż jedzenie.

To obowiązkowe rodzinne piątki (właśnie w piątki jest serwowany na obiad w większości algierskich domów), wesela, święta, stypy i spotkania kilku pokoleń przy jednym stole. Coś jak polski rosół, tylko z tysiącami regionalnych wersji.

Kuskus jest wytwarzany z mąki-semoliny. Algierczycy najczęściej serwują kuskus w towarzystwie maślanki a jedzą go łyżką.

W różnych regionach Algierii kuskus wygląda zupełnie inaczej. W Kabylii popularny jest kuskus z oliwą i warzywami, na wschodzie częściej podaje się go z ostrzejszym sosem, a na południu z dodatkiem daktyli, rodzynek czy mleka. Każdy region uważa swoją wersję za „tę prawdziwą”.

Występuje w różnych wariantach- mięsny z warzywami (drób/wołowina/baranina), rybny, wyłącznie warzywny lub na słodko z rodzynkami i suszonymi owocami i orzechami albo rodzynkami i... jajkami ugotowanymi na twardo. Popularny jest też kuskus razowy.

Algierczycy są dumni z kuskusu bo dla nich to nie „dodatek”, ale część historii, kultury i tożsamości.

W 2020 roku Algieria wspólnie z Marokiem, Tunezją i Mauretanią wpisała kuskus na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. W uzasadnieniu podkreślono, że kuskus to nie tylko jedzenie, ale symbol wspólnoty, gościnności i solidarności w krajach Maghrebu.